29 listopada 2020

TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNA

TUCHOLSKA OFICYNA KULTURALNA i SPOŁECZNA tokIs – press tv

21 LUTEGO – MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

3 min read

Dzień ustanowiony przez UNESCO, 17 listopada 1999 r.

Na datę obchodów Dnia Języka Ojczystego wybrany został 21 lutego, upamiętniający wydarzenia 1952 r., kiedy to w Dhace doszło do demonstracji, a następnie zamordowania pięciu studentów, domagających się uznania ich języka ojczystego – bengalskiego – za jeden z dwóch urzędowych języków ówczesnego państwa Pakistan.

Język nas jednoczy. Porządkuje rzeczywistość. Jest częścią kultury. Jest symbolicznym przewodnikiem po narodowej kulturze.

Bo jak powiedział Mikołaj Rej: „A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają.”

Mają, mają, i jak na ewolucję przystaje, język się zmienia. Codziennie upraszczamy sobie skomplikowany kod językowy, przez zwroty oraz słowa pochodzące z języków obcych, najczęściej z angielskiego. Czy wstydzimy się swojego języka? Czy w dobie cyfryzacji, myślimy o poprawności językowej?

Natłok informacji, pośpiech, z jakimi się stykamy, powoduje, że nasze słownictwo staje się coraz uboższe. Lepiej, szybciej, nowocześniej, powiedzieć coś skrótem, niż poprawnie.

Chociaż, nie ma się czemu dziwić, gdy czytanie książek ginie śmiercią naturalną. Nie czytamy w ogóle, nie myślimy logicznie, skupiamy się na krótkich, zdawkowych wypowiedziach.

A co to takiego w ogóle jest kultura słowa?

To umiejętność poprawnego mówienia i pisania, zgodnie z przyjętymi w danej społeczności normami językowymi. A to wymaga wiedzy, wysoki stan wiedzy oraz wysoką świadomość językową. Posiadać ogromny zasób słownictwa. A to, niestety, wymaga od nas pewnego rodzaju zdyscyplinowania. Trzeba czytać, pisać, myśleć.

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego jest okazją do zatrzymania się nad wartością słowa. Warto odnieść się do czegoś, co jest podstawą każdego języka – do wartości słowa. Oczywiście, to nie jedyny czynnik, tworzący język, bo przecież ważne jest również poczucie tożsamości narodowej, kulturowej i społecznej.

Powstanie języka ojczystego ma swe źródło w potrzebie komunikacji z innymi ludźmi, którzy razem żyją w pewnym środowisku.

Dziś niestety nie szanujemy wartości słowa. Bardzo chętnie rzucamy je na wiatr. Nie dotrzymujemy słowa, obrażamy drugą osobę wyzwiskami, zabieramy mu dobre imię, obgadujemy go za plecami, okłamujemy. To wszystko przykłady, w których słowa nie liczą się dla nas, nie umiemy wziąć za nie odpowiedzialności, choć w ten sposób ranimy innego człowieka.

Politycy, ludzie mediów, ludzie z pierwszych stron gazet, jakże często są tymi, którzy rzucają słowa na wiatr, którzy nie dotrzymują politycznych czy wyborczych umów – są ludźmi, dla których słowo przestało mieć wartość. Dlatego trzeba wołać o odpowiedzialność za dane słowo i sztukę dotrzymywania słowa.

Trzeba dziś na nowo odkrywać niezwykłą wartość i bogactwo słowa, a tym samym języka ojczystego. Słowo ma nieść ludziom informację, ma być nośnikiem piękna i dobrych wartości. Jakże potrzebujemy dobrego słowa i pocieszenia w chwilach smutku i przygnębienia.

 

Szanujmy więc słowo, szanujmy nasz język ojczysty, dbajmy o piękno polskiej mowy, bo jest on jednym z ważnych składników, tworzących nasze społeczeństwo.

 

Agnieszka Krizel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook