26 października 2020

Irena Santor w Lubiewie, to będzie wyjątkowy koncert!

5 min read

To bez wątpienia pierwsza dama polskiej sceny rozrywkowej, teraz odwiedzi Bory Tucholskie, by spotkać się z lubiewską publicznością w specjalnym koncercie, który odbędzie się już w niedzielę – 12.04. Arystce towarzyszyć będzie znakomity pianista, kompozytor, aranżer i  producent muzyczny – Mariusz Dubrawski.

irenka

ZAPRASZAMY!

Irena Santor (z domu Wiśniewska) urodziła się 9 grudnia 1934 roku w Papowie Biskupim na Pomorzu. Swoją karierę zawodową rozpoczęła w 1951 roku w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze”, gdzie znalazła się z polecenia dyrektora Opery Poznańskiej Zdzisława Górzyńskiego. Z czasów mazowszańskich pochodzi Jej pierwszy wielki przebój „Ej, przeleciał ptaszek”. Tam też zmieniła nazwisko, wychodząc za mąż za Stanisława Santora, skrzypka Orkiestry Polskiego Radia pod dyrekcją Stefana Rachonia.

Po opuszczeniu „Mazowsza”, w 1959 roku dokonała pierwszych nagrań i zadebiutowała jako solistka na estradzie. Twórcami Jej pierwszych sukcesów zawodowych byli Stefan Rachoń i Władysław Szpilman, a nauczycielami Barbara Fijewska (aktorka), Wiktor Milewski (akompaniator) i Wanda Wermińska (śpiewaczka operowa). Nie do przecenienia był kontakt, w czasach mazowszańskich, z Tadeuszem Sygietyńskim, który był Jej najważniejszym  nauczycielem i przewodnikiem.

Pierwsze wielkie sukcesy to udział w festiwalu sopockim w 1961 roku i zdobyte tam nagrody dla piosenek „Embarras” i „Walczyk na cztery ręce” oraz nagroda za interpretację tych piosenek. Potwierdzeniem Jej kunsztu estradowego było wykonanie w 1966 roku, na festiwalach w Opolu (I nagroda) i w Sopocie (III nagroda) piosenki „Powrócisz tu” .

Kolejne lata to nieprzerwane pasmo sukcesów, wiele występów, nagrań radiowych, płytowych i telewizyjnych. Próbowała swoich sił w kabarecie (U Kierdziołka, Wagabunda), w teatrze (Ateneum, Syrena), w teatrze TV („Loterya” do muzyki S. Moniuszki), w filmie („Przygoda z piosenką”). Zrealizowała wiele recitali telewizyjnych i programów radiowych. Jest współautorką cyklu „Irena Santor w Muzycznej Jedynce”, w którym zaprezentowała 46 interesujących felietonów dotyczących wydarzeń muzycznych i przedstawiających sylwetki twórców kultury (1994- 1998).

Oprócz nagrań piosenek estradowych, Irena Santor może się poszczycić nagraniem wielu innych utworów i płyt, które potwierdzały Jej umiejętności i wszechstronność („Przeboje pana Stanisława”- pieśni Moniuszki, „Baśnie Andersena w piosence” – piosenki dla dzieci, „Malowanki polskie” – cykl utworów L. Kaszyckiego i J. Zalewskiego, cykl piosenek dla dzieci W. Rudzińskiego i S. Karaszewskiego).

W 1991 roku artystka postanowiła zakończyć swoją karierę zawodową związaną z występami na estradzie. Zdecydowała zająć się pracą charytatywną i społeczną, sporadycznie tylko występując w różnych przedsięwzięciach z tym związanych. Zapewniła jednak publiczność, że jeżeli tylko będzie taka możliwość, to nagra jeszcze jakieś płyty, wystąpi w radiu lub telewizji. Oddała się pracy społecznej na rzecz Stowarzyszenia Polskich Artystów i Wykonawców Muzyki Rozrywkowej, którego od 1994 roku, przez prawie 10 lat, była przewodniczącą.

Choroba, która dotknęła Irenę Santor i szczęśliwe wyjście z niej, w 2000 roku, były bodźcem do wzięcia udziału w akcjach promujących profilaktyczne badania mammograficzne i cytologiczne. Artystka zaangażowała się także w prace Polskiej Unii Onkologii. Ważną częścią działalności społecznej i charytatywnej stała się współpraca z fundacjami Jolanty Kwaśniewskiej „Porozumienie bez barier” i Anny Dymnej „Mimo wszystko”. Od 2005 roku Irena Santor jest opiekunem artystycznym Festiwalu Piosenki Zaczarowanej im. Marka Grechuty.
Zgodnie z obietnicą nagrała 2 nowe płyty, „Santor Cafe” i „Jeszcze”. Płyta „Jeszcze” to efekt współpracy z Romualdem Lipko.

W 2009 roku, ku radości publiczności, która nigdy nie pogodziła się z odejściem artystki z estrady, Irena Santor  wznowiła swoje koncerty, występując od czasu do czasu w różnych miastach Polski. Rok 2009 zakończyła wielkim urodzinowo- jubileuszowym koncertem, w Sali Kongresowej, wieńczącym 50 lat Jej pracy artystycznej.

Ważnym wydarzeniem roku 2010 było nagranie i wydanie płyty z nowymi piosenkami, zatytułowanej „Kręci mnie ten świat”. Na płycie znalazły się teksty m.in. Wojciecha Młynarskiego, Jana Wołka, Jacka Cygana, Agnieszki Osieckiej, do muzyki m.in. Seweryna Krajewskiego, Stanisława Soyki, Czesława Majewskiego, Zbigniewa Wodeckiego, Piotra Rubika.

W 2013 roku ukazał się, nakładem Reader`s Digest, „Pamiętnik” składający się z książki i 3 płyt CD z piosenkami z różnych lat. Polskie Radio natomiast wydało interesujący album z nagraniami kilkudziesięciu piosenek z lat 60. i 70. pochodzących z popularnego programu radiowego „Podwieczorek przy mikrofonie”. Album (3 płyty CD) nosi tytuł „Delicje z Podwieczorków przy mikrofonie”.

Interesującym i wzruszającym doświadczeniem dla Ireny Santor był udział w nagraniu płyty „Wasowski Odnaleziony. Ktoś zbudził mnie”, gdzie dzięki współczesnej technice mogła zaśpiewać w duecie z Jerzym Wasowskim.

W 2014 roku Irena Santor wydała dwie płyty „Zamyślenia” oraz „Punkt widzenia” – tę ostatnią wydało Polskie Radio z okazji 80. urodzin Artystki.

Artystka stale występuje ze swoim recitalem.

Obecnie artystka wciąż koncertuje i pracuje nad nowymi płytami, które ukażą się w 2014 roku.

Irena Santor jest laureatką wielu nagród, wyróżnień i odznaczeń. Do najważniejszych należą:
  • Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (1970, 1999),
  • Złota Honorowa Odznaka Legionu Kanadyjskiego,
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1974),
  • Złoty Krzyż Zasługi (1976),
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1985),
  • Zasłużona dla Kultury Narodowej (1989) ,
  • Viktor 1992,
  • Prometeusz 1994,
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998),
  • Bursztynowy Słowik za całokształt twórczości (2002)
  • Złoty Fryderyk (2007),
  • Złoty Medal zasłużony Kulturze Gloria Artis (2007),
  • Order Uśmiechu (2008),
  • Artysta Bez Granic (2009),
  • Gwiazda w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu 2010,
  • Diamentowy Mikrofon Polskiego Radia 2013,
  • Tytuł Honorowy Obywatel Warszawy 2013,
  • Medal św. Brata Alberta za 2013 rok za wspieranie i promowanie twórczości muzycznej osób niepełnosprawnych,
  • Honorową Obywatelka Gminy Papowo Biskupie (2014),
  • wiele nagród festiwalowych, zwycięstwa w plebiscytach radiowych, telewizyjnych, prasowych, Złote Płyty.

__________________

(red.)

Opracowanie: Lidia Biela z witryny artystki 
Fot. wstęp. lodz.dlastudenta.pl
Materiały nadesłane.

 

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook