21 października 2020

Nasze kalendarium: 25 dzień kwietnia

5 min read

1361874718_kalendarzDzień Świadomości Alienacji Rodzicielskiej.

Obchodzony od 2006 corocznie 25 kwietnia, zapoczątkowane przez kanadyjską organizację Parental Alienation Awareness Organization (PAAO), z inicjatywy ówczesnej przewodniczącej PAAO Sarvy Emo, rozwódki sprawującej naprzemienną opiekę nad dziećmi ze swoim byłym mężem.

 

Dzień ten ma charakter akcji społecznej, podczas której odbywają się warsztaty, sympozja, demonstracje i zbierane są podpisy pod petycjami, kierowanymi do władz krajowych oraz instytucji międzynarodowych, mające na celu zapobieganie wyalienowania jednego z rodziców z życia dzieci.

Alienacja rodzicielska, to zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców.

Stosowane metody alienacji rodzicielskiej, to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Podczas niej indukowane są w dziecku negatywne emocje, postawy i przekonania wobec drugiego rodzica. Może przyczyniać się do powstawania zaburzeń emocjonalnych, rozwojowych, osobowościowych i psychicznych u dziecka. Często stosowana jest przez głównego opiekuna w działaniach, mających doprowadzić do wykluczenia z życia dziecka drugiego rodzica. Alienacja rodzicielska jest formą przemocy emocjonalnej.

W Polsce DŚAR objęty jest honorowym patronatem Rzecznika Praw Dziecka, a koordynatorem akcji i kampanii związanych z Dniem Świadomości Alienacji Rodzicielskiej jest Maciej Wojewódka z Komitetu Przestrogi przed Oddzieleniem Rodzica. Alienacja rodzicielska to zespół świadomych lub nieświadomych zachowań, prowadzących do powstawania zaburzeń w relacji pomiędzy dzieckiem a drugim rodzicem.

Międzynarodowy Dzień Świadomości Zagrożenia Hałasem.

To szczególne wydarzenie zostało ustanowione w 1995 roku przez amerykańską Ligę Niedosłyszących (League for the Hard of Hearing). Celem Dnia Świadomości Zagrożenia Hałasem jest propagowanie w społeczeństwie wiedzy, na temat zanieczyszczenia środowiska, jakim jest hałas oraz jego skutków zdrowotnych. Obchody tego dnia w Polsce zapoczątkowało Towarzystwo Higieny Akustycznej w roku 2000.

Czym jest hałas?

Są to dźwięki zazwyczaj o nadmiernym natężeniu (zbyt głośne) w danym miejscu i czasie, odbierane, jako: „bezcelowe, następnie uciążliwe, przykre, dokuczliwe, wreszcie szkodliwe”.

Reakcja na hałas w dużym stopniu zdeterminowana jest nastawieniem psychicznym.
Na ochronę przed hałasem, organizm zużywa ogromne ilości energii. Do hałasu nie można się przyzwyczaić i jeśli nawet nie odbieramy go świadomie, to „zawsze przeżywamy go najgłębiej”, a zamiast przyzwyczajenia, co najwyżej następuje „adaptacja patologiczna”.

Przyczyną hałasu mogą być dźwięki zarówno intensywne, jak również to wszelkiego rodzaju niepożądane dźwięki wpływające na tło akustyczne, uciążliwe z powodu długotrwałości, jak na przykład stały odgłos pracujących maszyn, lub tak głośne krzyki dzieci w przedszkolu .

Hałas może być szkodliwy dla zdrowia człowieka, ponieważ jego zbyt duże natężenie może prowadzić do uszkodzenia narządu słuchu.

Mniejsze wartości natężenia hałasu, lecz występujące długotrwale lub posiadające nieodpowiednie widmo akustyczne (np. za wysokie, lub za niskie), a także drażniące w inny sposób (np. jednostajne, długotrwałe, przenikliwe, rozpraszające, mające miejsce w nieodpowiednim miejscu lub czasie itd.) mogą wpływać negatywnie na psychikę.

Im dokuczliwość dźwięku jest większa i dłuższa (a bodźce akustyczne odbierane są przez ucho nawet w czasie snu), tym poważniejsze są konsekwencje:

  • zdenerwowanie
  • agresywność
  • depresje
  • zaburzenia psychiczne.

Natężenie dźwięku mierzy się w decybelach:

  • Szept, tykanie zegarka = 20 dB
  • Cichy pokój, normalna rozmowa = 30-40 dB
  • Głośna muzyka = 80-100 dB
  • Dyskoteka, koncert rockowy = 100-110 dB
  • Silnik samolotu = 110 dB
  • Głośno płaczące dziecko = 115 dB
  • Hałas powodujący ból fizyczny = 140 dB
  • Hałas, który może doprowadzić do śmierci – 200 dB

Najbardziej szkodzi nam nieustający szum, nawet niezbyt głośny, np. jak przy pracy maszyn. Możemy go świadomie nie odbierać, ale jest on bardzo niekorzystny dla naszego zdrowia.
Hałas może wywoływać szereg zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu – zarówno psychologicznych, jak i fizjologicznych. Narażenie na nadmierny hałas, powoduje wzrost podatności na stres, utrata zdolności koncentracji i produktywności, wzrost prawdopodobieństwa wystąpienia choroby ciśnieniowej, wrzodowej oraz nerwic. Nawet krótkotrwały hałas o bardzo dużym poziomie, może doprowadzić do ubytków lub nawet całkowitej utraty słuchu.

Co możemy zrobić na rzecz walki z hałasem?

Po pierwsze zwrócić uwagę na zbędny hałas wokół nas. Najlepiej zacząć od samych siebie, czyli wyciszyć muzykę, nie nadużywać klaksonów i nie jeździć samochodem przy wysokich obrotach silnika, zastosować się do ciszy nocnej. Warto też zwracać uwagę i popierać działania samorządów, mające na celu zmniejszenia uciążliwości hałasu m.in. budowa ekranów akustycznych.

Światowy Dzień Malarii.

Po raz pierwszy w 2008r. uznano oficjalnie dzień 25 kwietnia, jako Światowy Dzień Malarii, który również w tym dniu będzie obchodzony w następnych latach, dzięki czemu będzie można porównać, zbierać i dostarczać informacje na temat wzrostu świadomości społecznej dotyczącej malarii, jako globalne plagi, której można zapobiegać i którą można leczyć.

W 2007r. podczas zgromadzenia Światowej Organizacji Zdrowia zgodzono się, że musi nastąpić zwiększenie świadomości na temat zagrożeń wynikających z malarii. Był to ważny krok w uznaniu malarii, jako wyzwania stojącego przed światem.

Światowy Dzień Malarii zastąpi Światowy Dzień Afryki, ustanowiony przez liderów 44 państw afrykańskich, gdzie malaria występuje endemicznie, podczas pierwszego Afrykańskiego Szczytu dot. Malarii w Abudży, Nigeria 2000r.

Od 2001r. Afrykański Dzień Malarii był obchodzony 25 kwietnia, w celu zwrócenia uwagi na sytuację zdrowotną na kontynencie.

Wszystkie kraje zapraszane są do ponownego potwierdzenia ich zaangażowania w redukcję skutków i skali choroby, a lokalne społeczności zachęcane do czynnego włączenia się w walkę z malarią.

Malaria jest najpowszechniejszą chorobą pasożytniczą w tropiku i występuje obecnie w ponad 100 krajach świata. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje liczbę zachorowań z jej powodu na 300–500 milionów rocznie. Największe ryzyko zachorowania dotyczy osób udających się w rejony występowania malarii w Afryce (na południe od Sahary), oraz na wyspach Oceanii, poza tym obszary zagrożone tą chorobą znajdują się również w Azji, Ameryce Południowej oraz Ameryce Środkowej. Choroba ta przenoszona jest przez komary.

Zasadniczym elementem profilaktyki przeciwko malarii jest zapobiegawcze stosowanie leków antymalarycznych, zwane przez specjalistów chemioprofilaktyką. Problem jednak w tym, że poprawne wybranie leku musi uwzględniać szereg czynników, a zarazem odpowiadać bieżącej sytuacji w zakresie oporności zarodźców (przenoszonych przez komary) na leki.

 

Agnieszka Krizel

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook