31 października 2020

NATURALnie razem – Partnerstwo Naturowe Bory Tucholskie – cudu gospodarczego w powiecie tucholskim nie będzie (felieton autorski)

7 min read

2 września 2014r. we wtorek, o godzinie 15:00 członkowie Partnerstwa Naturowego oraz przedsiębiorcy zainteresowani tworzeniem powiązań kooperacyjnych (klastrów) spotkali się w Sali Multimedialnej Starostwa Powiatowego w Tucholi. Na otwarte spotkanie przybyli zaproszeni i zainteresowani goście.

Przybyłych pięknie przywitała Starosta Tucholski – pani Dorota Gromowska. Zaanonsowała również Toruńską Agencję Rozwoju Regionalnego S.A., która zaangażowała się w projekt. Tuż po wystąpieniu pani starosty zebrani wsłuchiwali się pilnie w słowa Iwony Pietruszewskiej – Cetkowskiej – dyrektora Działu Szkoleń, Usług i Projektów TARR S.A.

Ogólny zarys przedsięwzięcia zarysował Piotr Józefiak z TARR S.A. Jego wystąpienie nie pozostawiało najmniejszych złudzeń – nie tego się spodziewałem.

Tym razem zapomniałem o codzienności i przybrałem „skórkę” przedsiębiorcy żywo zainteresowanego rozwojem zarówno miasta, jak i powiatu. Moją ciekawość podsycała świadomość tego, że wszystko odbywać się będzie w cieniu największej poomyłki samorządowej pod nazwą NATURA 2000 – gwożdzia do hipotetycznej trumny ekonomicznej tej społeczności.

Już na sam dźwięk tej nazwy, przedsiębiorcy „zwiewają tam, gdzie pieprz rośnie”. Oczywiście, jest wyjątek, a właściwie wyjątki – przedstawiciele stowarzyszeń i prywatnych, rodzimych (choć nie tylko) biznesów. I to właśnie na ich barki spadnie część „dopustu” – Partnerstwa Naturowego Bory Tucholskie. Z monologu Piotra Józefiaka (TARR) wynika jedno – ewentualna współpraca dotyczy miejscowych przedsiębiorców, którzy będą promowani w kontekście zgodności z zasadami, którymi rządzą się tereny przejęte przez NATURĘ 2000.

Nie tego oczekiwałem, szybciej wspólnej debaty nad tym, aby złagodzić destrukcyjność dziwoląga, który zaprzepaścił ekonomiczną przyszłość naszego powiatu.

Z dzisiejszego spotkania wynika jasno, że rodzimi przedsiębiorcy mogą działać, jednak pod dyktando przepisów wydumanych przez twórców i wykonawców Natury 2000. Nikt nawet nie bierze pod uwagę tego, że na nasze tereny można skutecznie przyciągnąć poważny biznes i w efekcie powoli, acz systematycznie, walczyć z powszechnym bezrobociem.

Szanse mają branże związane z szeroko rozumianym hotelarstwem i z innymi działami, podporządkowanymi turystyce. Lokalne marki też będą miały swoje pięć sekund, jednak zastanawiam się nad tym – które?

Mam nieodparte wrażenie, że mamy do czynienia z kolejnym projektem, który pod płaszczykiem zaangażowania w rozwój regionu generować będzie wyłącznie jedno – koszty.

Nikt, kompletnie nikt nie ma recepty i pomysłu na przyszłość regionu, a te doraźne próby są swoistego rodzaju chciejstwem i to dobrze wynagradzanym ale tylko w jedną stronę. Już samo S.A. powinno wzbudzić naszą czujność, skoro pomysł jest tak dobry, to dlaczego prelegenci nie są oblegani w swojej macierzystej firmie przez zainteresowanych? Powód jest prosty, przy głębszej analizie nie mamy co liczyć na gwałtowne zmiany przekładające się na brzęczącą monetę do kieszeni przedsiębiorców, w efekcie również do kieszeni pracowników.

Zawracanie głowy! Przedsiębiorca nie ma czasu działać charytatywnie ( z wyjątkiem filantropów – zna ktoś takich?), musi zarabiać i to szybko, inaczej… przepadnie.

Przeraża trochę strategia rozwoju Powiatu Tucholskiego – jest spóźniona o przynajmniej ten czas, który umknął od chwili wdrożenia Natury 2000. I to jest ten jeden z wielkich hamulcowych, których akceptują przeciętni tucholanie z… nudów i niewiedzy.

Przypomnienie.
Polskie regulacje prawne obszarów sieci Natura 2000
1. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z późniejszymi zmianami).
Ustawa reguluje powoływanie obszarów Natura 2000 i przygotowywanie planów ochrony tych obszarów, a także zasady gospodarowania na tych obszarach, zasady wykonywania ochrony (w tym monitoringu), sprawy dotyczące nadzoru nad obszarami oraz kar za naruszanie zakazów obowiązujących w obrębie obszarów Natura 2000. Do Natury 2000 odnoszą się artykuły: 6, 25–39 oraz 103, 107, 112, 127 i 135.2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 maja 2005 r. w sprawie typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, wymagających ochrony w formie wyznaczenia obszarów Natura 2000 (Dz. U. Nr 94, poz. 795)
Zapisy rozporządzenia stanowią transpozycję Załączników I i II z Dyrektywy Siedliskowej i Załącznika I z Dyrektywy Ptasiej.3. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313).
Na mocy tego rozporządzenia powołana została część sieci Natura 2000. W Polsce wyznaczone zostały 72 obszary specjalnej ochrony ptaków z przedstawieniem informacji dotyczących ich położenia w gminach, powierzchni; w załączniku zamieszczone są mapy obrazujące ich granice.

4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie trybu i zakresu opracowania projektu planu ochrony dla obszaru Natura 2000 (Dz. U. Nr 61, poz. 549).
Na mocy tego rozporządzenia ustalony został tryb sporządzania planów ochrony obszarów Natura 2000 oraz zakres treści tych planów, a także przedstawione zostało na czym polegają sposoby ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których wyznacza się obszary Natura 2000.

5. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), która określa zasady postępowania administracyjnego (art.96–103) oraz strukturę zarządzania obszarami Natura 2000 (art. 127, 131).

W maju 2004 roku Minister Środowiska, w uzgodnieniu z Rządem Rzeczpospolitej Polskiej przesłał Komisji Europejskiej oficjalną propozycję sieci Natura 2000 w Polsce: listę 184 proponowanych specjalnych obszarów ochrony siedlisk, o łącznej powierzchni 11 716 km kw., czyli ok. 3,7 proc. powierzchni Polski, i 72 obszary specjalnej ochrony ptaków o łącznej powierzchni 33 128 km kw., czyli 7,8 proc. pow. kraju.

Propozycja ta została uznana przez organizacje pozarządowe działające w Polsce (WWF Polska, Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, Klub Przyrodników i Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”) za niewystarczającą. W grudniu 2004 roku powyższe organizacje opublikowały i przesłały do Komisji Europejskiej raport Propozycja optymalnej sieci obszarów Natura 2000 w Polsce ¬¬ – tzw. Shadow List (Lista cieni), zawierający propozycję rozszerzenia listy oficjalnej. Koncepcja zakładała dodanie 152 obszarów dla skutecznego spełnienia celu Dyrektywy Siedliskowej oraz 69 w związku z Dyrektywą Ptasią. W wyniku dalszych prac terenowych i analizy informacji przeprowadzonej przez koalicję organizacji pozarządowych w 2005 roku powstała aktualizacja Shadow List w części dotyczącej obszarów wyznaczonych na mocy Dyrektywy Siedliskowej, która w formie listu została przesłana do Komisji Europejskiej 10 marca 2006 roku. Sieć obszarów siedliskowych Natura 2000, według organizacji ekologicznych w Polsce, powinna zawierać co najmniej 446 obszarów o łącznej powierzchni 32 468 km kw. Obszary te pokrywałyby 9,54 proc. terytorium lądowego Polski.

Komisja Europejska uznała, że postulaty organizacji pozarządowych są uzasadnione i powinny być uwzględnione przez rząd. Komisja Europejska wystosowała do polskiego rządu ostrzeżenie w związku z niedostatecznym poziomem wdrożenia programu Natura 2000. Wobec braku zdecydowanych działań naprawczych, w kwietniu 2006 roku rozpoczęła „procedurę naruszeniową” przeciwko Polsce. W grudniu 2006 roku przesłano Polsce tzw. uzasadnioną opinię, co było ostatnim ostrzeżeniem przed wszczęciem procesu przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Ponieważ i to nie dało oczekiwanych efektów w grudniu 2007 roku Komisja Europejska wniosła do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości skargę o niewystarczające wyznaczenie obszarów specjalnej ochrony ptaków przez Polskę. Stanowisko Komisji Europejskiej spowodowało, że sieć Natura 2000 była sukcesywnie uzupełniana w kolejnych latach. Równocześnie także w miarę gromadzenia nowych danych dopracowywana była też Shadow List.

Do końca 2008 roku Rząd Polski wyznaczył w drodze rozporządzenia 141 obszary specjalnej ochrony ptaków oraz wysłał do Komisji Europejskiej 364 propozycje specjalnych obszarów ochrony siedlisk. Komisja Europejska decyzjami z listopada 2007, stycznia 2008 i grudnia 2008 zatwierdziła te obszary jako Obszary Mające Znaczenie dla Wspólnoty (tymczasowa nazwa określająca Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk w okresie między zatwierdzeniem przez Komisję Europejską a wyznaczeniem aktem prawa krajowego. W stosunku do obszaru obowiązują pełne przepisy dla obszarów Natura 2000).

W tej sytuacji w Polsce oficjalnie zatwierdzone są: 33 obszary w regionie alpejskim i 331 w regionie kontynentalnym, łącznie 364 obszary mające znaczenie dla Wspólnoty, zajmujące 2 891 231,53 ha, tj. 8,37 proc. powierzchni kraju, traktowaną łącznie z morską strefą ekonomiczną (2 527 671,93 ha na lądzie, tj. 8,10 proc. powierzchni lądowej kraju). Dla wszystkich z nich można stosować pełną procedurę z art. 6 Dyrektywy Siedliskowej. Wydaniem rozporządzenia Ministra Środowiska obszary te formalnie staną się specjalnymi obszarami ochrony siedlisk.

Ministerstwo Środowiska zapowiada likwidację zaległości związanych z tworzeniem sieci Naturą 2000 i uniknięcie grożących Polsce kar. Sposobem na przyśpieszenie i poprawienie sieci ma być ponowne jej dopracowanie na szczeblu regionalnym przez Wojewódzkie Zespoły Specjalistyczne.

I co? I nic, założenia swoją drogą, a życie upewnia nas w tym, że jesteśmy jedną nogą nad przepaścią.

Zegar bankructwa już odmierza czas, który ciągle tracimy w najgorszy z możliwych sposób..

______________________

(mrf)

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook