Czy z kompletnego idioty można stworzyć polityka? „Jak to się robi”… w Polsce

Polska scena polityczna, część elektoratu bawi, część jej wierzy, a pozostali wydają się nie dostrzegać problemu – przerażające. Kompletnie bez znaczenia pozostaje to, czy polityka dotyczy małych środowisk, czy centralnych, mechanizm pozostaje ten sam. Efekty? Podziwiamy je każdego dnia.

Reżyser, Marcel Łoziński przez trzy lata przyglądał się realizacji eksperymentu, zorganizowanego przez Piotra Tymochowicza – największego polskiego specjalistę od marketingu politycznego i mającego udowodnić, że każdego można doprowadzić na szczyty władzy. W epoce, kiedy skład polskich elit politycznych pozostawia wiele do życzenia, Marcel Łoziński z gorzkim uśmiechem na twarzy pokazuje, że „rząd dusz” to jedynie parę zgrabnych socjotechnicznych tricków. Łoziński opowiada o świecie, w którym cynizm i polityczna skuteczność ważą więcej niż jakiekolwiek idee, a partyjne barwy są jedynie mniej lub bardziej malowniczym dodatkiem do koloru, kupionego pod okiem specjalisty od wizerunku, krawatu. Efekt chłodnej obserwacji Łozińskiego jest tyleż komiczny, co porażający. Tymochowicz, niczym producenci osławionego Big Brothera, organizuje casting i wyłania kilkanaścioro ludzi, którzy pod jego okiem mają poznawać tajniki psychologicznego wpływu na „tak zwane masy”.

Przez trzy lata prowadzi ich przez meandry polskiej polityki, tak by jeden z nich sięgnął szczytów władzy. W trakcie tej dwuznacznej gry kolejni uczestnicy wykruszają się, ponieważ muszą stawić czoła coraz bardziej cynicznym i makiawelicznym zadaniom. Jednak ci najbardziej wytrwali, wspierani przez wszechwiedzącego Tymochowicza, rozpętują uliczne demonstracje, sieją zamęt w politycznych kuluarach, zawstydzają baronów SLD i negocjują z przewodniczącymi.

W rezultacie mamy tu do czynienia z jednym wielkim „semantycznym nadużyciem”, któremu przyświeca znane skądinąd hasło, że przecież „ciemny lud to kupi”.

__________________

(red.)

Mat. YT, Wikipedia, 1984drumer