24 listopada 2020

TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNA

TUCHOLSKA OFICYNA KULTURALNA i SPOŁECZNA tokIs – press tv

Polityka senioralna to konieczność – rozmowa z Ireneuszem Frelichowskim

5 min read
 Rozmowa z Ireneuszem Frelichowskim, prezesem Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Seniora z siedzibą w Bydgoszczy, konsultantem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w zakresie rządowej polityki senioralnej.
 Po raz pierwszy w historii naszego kraju rząd przyjął założenia długofalowej polityki dotyczącej osób starszych. Wiadomo, że jest to związane ze zmianami demograficznymi dotyczącymi nie tylko Polski, ale niemal wszystkich krajów Europy. Czy rzeczywiście jest to konieczne i celowe? 
***
Wyzwania związane ze starzeniem się społeczeństw dostrzegają wszystkie kraje rozwinięte. Unia Europejska ogłosiła rok 2012 Europejskim Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej. Chodziło nie tylko o zwrócenie uwagi opinii publicznej na wkład jaki wnoszą do społeczeństw seniorzy, ale też o zachętę, między innymi polityków, do podejmowania konkretnych działań na rzecz warunków sprzyjających aktywności osób starszych. Celem było propagowanie udziału osób starszych w życiu społecznym oraz rozwiązań służących przedłużeniu ich niezależności i samodzielności tak długo, jak to możliwe. Obecne zmiany demograficzne z oczywistych względów stanowią problem w krajach  Unii Europejskiej.Opracowanie założeń długofalowe polityki senioralnej w Polsce na lata 2014 – 2020 wynikało ze zobowiązań z wcześniejszego (2012- 2013) rządowego programu na rzecz aktywności społecznej osób starszych. Program ten był pierwszym tego typu projektem w kraju. Jego realizacja stworzyła podstawy dla obecnej polityki senioralnej. Adresatami dokumentu są nie tylko władze publiczne wszystkich szczebli, ale również szerokie kręgi społeczne. To społeczeństwo – funkcjonujące w nim mechanizmy i dominujące postawy –  ma bowiem kluczową funkcje w budowaniu polityki aktywnego starzenia się.
Jak wyglądają założenia polskiej polityki senioralnej?Obejmują działania związane z koniecznością przygotowania się na wiele społecznych i ekonomicznych konsekwencji starzenia się naszego społeczeństwa, w tym wydłużenie okresu aktywności zawodowej oraz włączenie osób starszych w obszar aktywności społecznej i ekonomicznej, a także rozwiązania służące szeroko pojętej aktywności w wieku 50+. Celem jest przede wszystkim wspieranie seniorów poprzez zapewnienie im możliwości aktywnego starzenia się w zdrowiu oraz prowadzenia samodzielnego, niezależnego i satysfakcjonującego życia, nawet przy pewnych ograniczeniach funkcjonalnych.Najważniejszy w tak zarysowanej polityce senioralnej jest obszar dotyczący ochrony zdrowia. Chodzi o stworzenie warunków dla jak najdłuższego utrzymania dobrej kondycji i autonomii przez stworzenie systemowych rozwiązań, które pozwolą na rozwój usług medycznych oraz programów prozdrowotnych adresowanych do osób starszych, działania niwelujące skutki ubóstwa i chroniące przed skutkami niepełnosprawności i inwalidztwa. Ważne są rozwój geriatrii, której aspekty zostaną wprowadzone do systemu kształcenia i praktyki lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, a także wczesne wykrywanie i prewencja chorób przewlekłych. Kompleksowa opieka medyczna osób starszych musi się opierać się na zasadach powszechności i dostępie do świadczeń ochrony zdrowia na równych prawach.
Równie istotny jest rozwój usług opiekuńczych, który będzie realizowany między innymi przy pomocy świadczeń na pokrycie związanych z tym wydatków i różnorodności form (oprócz dziennych domów pomocy także formy samopomocowe), a także  likwidacji barier w uregulowaniu zatrudnienia nieformalnych opiekunów.
Dokument kładzie nacisk na zapobieganie przemocy wobec osób starszych. W katalogu instrumentów są obowiązkowa instytucja pełnomocnika do spraw przeciwdziałania przemocy w instytucjach opiekuńczych i senioralny telefon zaufania. W dokumencie jest też mowa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom marketingowym wobec osób starszych.Warto zwrócić uwagę, że umożliwienie tej grupie społecznej uczenia się jest podstawowym czynnikiem wpływającym na aktywność oraz zachowanie dobrego zdrowia i niezależności do późnych lat. A to oznacza poprawę jakości życia i ograniczenie wykluczenia społecznego. Tę ważną misję spełniają uniwersytety trzeciego wieku i inne organizacje seniorskie.W dokumencie nie przewidziano niestety powołania rzecznika praw seniorów, który by spełniał między innymi rolę kontrolera realizacji przyjętych założeń.Przygotowaniem założeń polityki senioralnej zajmowała się powołana w lutym 2013 Rada ds. Polityki Senioralnej, będąca organem pomocniczym ministra pracy i polityki społecznej. Do udziału w jej pracach zostali zaproszeni przedstawiciele ministerstw oraz centralnych organów administracji publicznej, przedstawiciele samorządu terytorialnego, organizacji społecznych oraz eksperci.

Seniorzy – tak jak osoby młode i te w średnim wieku – to grupa bardzo społecznie zróżnicowana. Wydaje się jednak, że można wskazać wspólny dla niej zespół problemów i dezyderatów. We współczesnym świecie funkcjonuje negatywny obraz zarówno człowieka starszego, jak i „dzisiejszej” młodzieży. Coraz częściej seniora nie postrzega się jako „skarbnicy wiedzy”, ale jako osobę mającą problemy ze zrozumieniem współczesnego świata, osobę nienadążającą za postępem cywilizacyjno-technologicznym. Mało obiektywny portret świata wartości młodego pokolenia przyczynia się do postrzegania młodzieży jako mało ambitnej, rozpasanej, bez autorytetów. Te obiegowe opinie nie są na szczęście zgodne ze stanem faktycznym, choć – jak w każdym spostrzeżeniu – tkwi w nich odrobina prawdy.Rzeczywiście, spora grupa osób starszych, głównie osoby po 80. roku życia, ma olbrzymie problemy z używaniem współczesnych technologii. Ale już dla siedemdziesięciolatków stanowią one dużo mniejszy problem, nie mówiąc o dzisiejszych sześćdziesięciolatkach, którzy przed pójściem na emeryturę zawodowo korzystali z tych narzędzi. (…)Zarówno starsi, jak i młodzi ludzie dostrzegają nie tylko potrzeby własnej grupy, ale i problemy społeczności w której żyją. Zabiegają o [właściwe] zagospodarowanie przestrzeni publicznej, [poziom] potrzebnych usług czy też oferty [dotyczące] czasu wolnego. Często motorem dla powstania zorganizowanej grupy działającej w społeczności lokalnej są właśnie seniorzy lub ludzie młodzi. Te dwie grupy, tak różne pokoleniowo, są siłą napędową lokalnych środowisk i samorządów, angażują się na ich rzecz. (…)

Wykorzystanie potencjału osób 50 plus i to co określamy mianem „srebrnej gospodarki” znalazło się w marszałkowskiej strategii rozwoju województwa. 

Z satysfakcją stwierdzam, że w strategii województwa do roku 2020 znalazło się wiele zagadnień  związanych z wykorzystaniem potencjału osób 50+. Moim zdaniem brakuje w niej jednak zapisów dotyczących alternatywnych form opieki dla osób starszych, promocji zawodów w sektorze opiekuńczym, promocji działalności gospodarczej w sektorze opieki nad osobami starszymi i działających w tym segmencie gospodarki podmiotów ekonomi społecznej.

Warto podkreślić, że nasze województwo zostało zwycięzcą w konkursie „Samorząd przyjazny seniorom 2013 – przyjazna przestrzeń publiczna”.

___________________
(red.)
Źródło: kujawsko-pomorskie.plFot. Andrzej Goiński
Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook