wt. Wrz 17th, 2019

Telewizyjno – Filmowa Agencja Promocyjna

PRZED NAMI TRIDUUM PASCHALNE

4 min read

67014_360062427438438_140899366_nTriduum Paschalne to okres trzech dni, upamiętniających mękę i śmierć Chrystusa w liturgii Kościoła. W tych dniach, poprzedzających Święto Zmartwychwstania Pańskiego, wierni gromadzą się w świątyniach na wieczornych nabożeństwach i czuwaniach. Wszelkim uroczystościom towarzyszy atmosfera smutku i zadumy.

Wielki Czwartek.

Obchody Paschalne rozpoczyna Msza Wieczerzy Pańskiej, sprawowana w Wielki Czwartek wieczorem. Celebracja ta ma przypomnieć Ostatnią Wieczerzę Chrystusa, spożywaną w wieczerniku z uczniami na dzień przed męką. Trzeba podkreślić, że żaden dzień z życia Pana Jezusa nie został tak dobrze udokumentowany, jak Wielki Czwartek i Wielki Piątek. Jest to uderzająca pieczołowitość Ewangelistów.

Wydarzenia Wielkiego Czwartku można podzielić na dwie fazy: to, co się wydarzyło w Wieczerniku, oraz wypadki, które miały miejsce na Górze Oliwnej.

Liturgia tego dnia wyraźnie je wyodrębnia. Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus ustanawia dwa sakramenty: Eucharystię i Kapłaństwo. Na pamiątkę tego wydarzenia liturgię wielkoczwartkową sprawuje się w kolorze białym. Podczas niej dokonuje się obrzędu umycia nóg przypominając to, co dokonało się w wieczerniku, kiedy Chrystus umył nogi Apostołom. Po Eucharystii kapłan wynosi Najświętszy Sakrament do specjalnej kaplicy – ciemnicy, w której następnie trwa adoracja. Jest to w symboliczny sposób przypomnienie modlitwy Chrystusa w Ogrójcu.

 

Wielki Piątek.

Drugi dzień Triduum Paschalnego stanowi Wielki Piątek, w którym wierni przestrzegają ścisłego postu, a także oddają się chwilom zadumy związanej z męką i śmiercią Chrystusa. Popołudniami sprawowane są nabożeństwa, natomiast Msze Święte nie są odprawiane.

Kapłani prowadzący nabożeństwa kładą się krzyżem przed ołtarzami, a ich modlitwa przebiega w całkowitym milczeniu. Kolejnym etapem jest Liturgia Słowa, a następnie wspólna modlitwa. Najważniejszą częścią nabożeństwa jest Adoracja Świętego Krzyża.

Wówczas do świątyni wnoszony jest owinięty tkaniną krzyż, na którym spoczywa Jezus – kapłan odsłania tkaninę, a wierni podchodzą i całują stopy umęczonego Zbawiciela. Na samym końcu Chrystus przenoszony jest do Grobu Bożego i przykrywany białym welonem na wzór całunu. Od tego momentu odbywa się uroczysta adoracja.

 

Liturgia Wielkiej Soboty.

Trzeci dzień Triduum Paschalnego przypada na Wielką Sobotę. W dzień odbywają się święcenia pokarmów, aczkolwiek najważniejsze wydarzenie rozpoczyna się dopiero wieczorem i jest to tzw. Liturgia Wielkiej Soboty, która składa się z Liturgii Słowa, Liturgii Eucharystycznej, Liturgii Światła i Liturgii Chrzcielnej.

Msza rozpoczyna się poświęceniem ognia, odbywającym się tuż przed wejściem do kościoła. Procesja z płonącym paschałem wchodzi do świątyni, przy czym wnętrze kościoła jest zupełnie nieoświetlone. Kiedy kapłan dociera do ołtarza zapalają się światła i następuje Liturgia Słowa z wieloma czytaniami, kolejno: Liturgią Chrzcielną – podczas której zebrani w świątyni wyrzekają się grzechów i tym samym się z nich oczyszczają i Liturgią Eucharystyczną – która upamiętnia Ciało i Krew Chrystusa, pełniące rolę pokarmu na życie wieczne.

Tę najważniejszą ceremonię kończy uroczysta procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem, która nierzadko ma swój koniec dopiero przed mszą odbywającą się w Niedzielę Wielkanocną, czyli w pierwszy dzień Świąt Wielkiej Nocy.

 

Wigilia Paschalna.

Dla ścisłości należy podkreślić, że w odróżnieniu od określenia Wigilia Paschalna, które oznacza obrzędy sprawowane w nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego, samo słowo „pascha” dziś dotyczy nie tylko Wigilii Paschalnej lub Niedzieli Wielkanocnej, ale całego Triduum.

Obrzędy Wigilii Paschalnej stanowią nierozerwalną całość z Wielkanocą i dlatego są bogate w treści liturgiczne i obrzędowe. Na wielkanocny charakter liturgii wskazuje biały kolor szat liturgicznych.

Życzeniem Kościoła jest, by obrzędy Wigilii Paschalnej, rozpoczynały się wieczorem w sobotę, ale nie wcześniej jak po zachodzie słońca. Podkreśla to już sama nazwa „wigilia”, która w pierwotnej tradycji chrześcijańskiej była zawsze nocnym czuwaniem. Tak jest i w tym przypadku. Zgodnie z wielowiekową tradycją, jest to noc modlitewnego czuwania przed dniem Zmartwychwstania Chrystusa. Druga część nazwy – „paschalna” pochodzi z języka hebrajskiego od słowa „pascha” i oznacza tyle co „przejście”. Wskazuje ona na przejście z grzechu do odkupienia, przejście Jezusa z tego świata do Ojca, a wreszcie prawdziwe i ostateczne przejście od śmierci do życia.

Liturgia Wielkiej Soboty trwa dość długo, bo dotyczy tego, co najważniejsze – całej tajemnicy Zbawienia. Po dniu milczenia i modlitwy, kiedy adorujemy Jezusa złożonego w grobie, w momencie, gdy zapadnie zmrok, Kościół gromadzi się na świętych obrzędach. Wierni, pragnący być posłuszni upomnieniu Ewangelii, trzymając zapalone świece w rękach, starają się być podobni do ludzi, którzy oczekują na przyjście swojego Pana. Chcą, gdy powróci, aby zastał ich czuwających i zaprosił do swojego stołu na niebieską ucztę.

Pamiętajmy o ogromnej wadze Triduum Paschalnego i o jego głębokiej wymowie, a także pięknie liturgii i starajmy się, jak najlepiej, przeżyć ten najważniejszy czas w ciągu całego roku liturgicznego.

 

 Agnieszka Krizel