31 października 2020

Światowy Dzień Poezji (felieton autorski)

3 min read

To święto obchodzone corocznie 21 marca, ustanowione przez UNESCO jesienią 1999 roku. Główne uroczystości tego święta odbywają się w Paryżu. Celem tego dnia jest promocja czytania, pisania, publikowania i nauczania poezji na całym świecie. UNESCO zadeklarowało, że ten dzień ma „dać nowy impuls, aby docenić poezję oraz poprzeć krajowe, regionalne i międzynarodowe ruchy poetyckie”.

Dzień Poezji był kiedyś obchodzony 5 października. W drugiej połowie XX wieku społeczność światowa zaczęła go obchodzić 15 października, w dniu urodzin Wergiliusza , wybitnego poety starożytnego Rzymu. Tradycja obchodów tego święta w październiku utrzymuje się w wielu krajach, czasem w innym dniu lub w listopadzie. (Wikipedia)

pobrane

Światowy dzień Poezji, to również święto lokalnych poetów, a mamy ich sporo, a w naszym powiecie zwyczajnie…, zapomniano o tym. Trochę ten fakt dziwi, trochę martwi, zwłaszcza, że oficjalne spotkania poetyckie zaszczycają tak znani oficjele. Co się stało? Zapomnieli? Być może, jednak trzeba sobie uzmysłowić niezaprzeczalny fakt, że bycie poetą, pisanie wierszy, nie jest sztuką daną każdemu. Poezja fascynuje, ale również przeraża zwłaszcza tych, którzy jej nie mogą zrozumieć, bo mają poważne luki w wykształceniu, lub brakuje im tego drobiazgu… wrażliwości. Często nadrabiając miną na wszelki wypadek zachwycają się nią…,, na pokaz, aby chwilę później zapomnieć o niej, jako o sztuce „wysokiego dla nich ryzyka”. Jest to całkowicie zrozumiałe postępowanie, ponieważ tak naprawdę poetów zrozumieć mogą w większości wyłącznie inni poeci – ludzie wręcz niebywałej wrażliwości. Oczywiście to tylko półprawdy oparte na obserwacjach, które dalekie są od ścisłych kalkulacji statystycznych. Dobra poezja jest jak świetny obraz, który się intelektualnie smakuje, podziwia, dotyka prawie  każdym zmysłem. Poezja również kocha muzykę, a miłość ta pozostaje odwzajemnioną, stąd tak często zachwycamy się poezją śpiewaną, co jest zrozumiałe.

Tej sztuki nie można zawrzeć w słupkach popularności, jednak poetów można ocenić wyłącznie w dwojaki sposób, jako: wybitnych, lub1385144_676997775644657_755764579_n miernych, tych ostatnich niech piekło pochłonie, za brak krytycyzmu w stosunku do siebie i kakofonię wyrazu, która rzęzi w głowie zaangażowanego odbiorcy, jak odmóżdżone disco-polo. Nasz powiat ma szczęście, mamy świetnych poetów, to ludzie obdarzeni autentycznym talentem i kwestią czasu jest to, że wejdą do kanonu dostępnego klasykom. Niestety, na ich  odkrycie potrzeba czasu, choć sami twórcy nie do końca zdają sobie sprawę z siły swoich strof. Poeci, to ludzie, których zaszufladkować nie sposób, mają swój styl opisania świata, często brutalnego, trudnego do opanowania. Oni potrafią zmienić rzeczywistość… słowem, i to jakim! Uciekają często do przeszłości, jeszcze częściej do przyszłości. Zachwycają się naturą, uczuciami, dziedzinami poznania dostępnymi wyłącznie ludziom. Ich hierarchia wartości jest różna od politycznej, często stoi z nią w całkowitej sprzeczności. Poezja, to głęboki humanizm, przypisany tylko doborowej grupie osób, wolnej od występków, o dużym polu rażenia. Dobrze się stało, że ten wyjątkowy dzień obwołano świętem, bo bez poezji ludzka egzystencja byłaby zwykłą marnością, choć w razie światowego, współczesnego konfliktu…, nie przetrwa.

Cieszmy się słowem poetów tu i teraz, ich sposób opisania świata jest tym idealnym, a wy Poeci cierpcie i… twórzcie, aż do  końca.

____________________

(mrf.)

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook