1 marca 2021

TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNA

TUCHOLSKA OFICYNA KULTURALNA i SPOŁECZNA tokIs – press tv

Jak się okazuje nie trzeba wysyłać Czerwonego Kapturka do babci, aby w powiecie tucholskim spotkać wilka. Znalazły w Borach Tucholskich azyl i zdaje się, że zaakceptowały swój świat. Jest tylko jeden problem – ludzie i ich zwierzęta w obejściu.

Urząd Gminy w Lubiewie zamieścił dzisiaj oficjalny komunikat o pojawieniu się wilków w tej gminie. Urząd ostrzega mieszkańców i bardzo dobrze, jednak wspomniana gmina nie jest ewenementem, bo wilki widziane były ostatnio w wielu innych miejscach i to najmniej spodziewanych.  Jak informują nasi czytelnicy, wilki pojawiły się w w gminie Gostycyn w okolicach Piły, Pruszcza, w gm. Cekcyn w okolicach Małego Gacna, w gminie Kęsowo w okolicach Brzuchowa, ostatniej doby widziane były również na peryferiach Tucholi w kierunku Świecia.

Bezwzględnie należy chronić zwierzęta gospodarskie w szczególności psy, które znajdują się na łańcuchach. Czas zakończyć barbarzyńskie traktowanie tych czworonogów.

Wilk objęty jest ścisłą ochroną gatunkową. Ponadto jest gatunkiem chronionym w większości krajów europejskich na podstawie aktów prawnych Unii Europejskiej i umów międzynarodowych takich jak dyrektywa 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory (tzw. Dyrektywa Siedliskowa), Konwencja z dnia 19 września 1979 r. o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk (tzw. Konwencja Berneńska) oraz Konwencja z dnia 3 marca 1973 r. o Międzynarodowym Handlu Dzikimi Zwierzętami i Roślinami Gatunków Zagrożonych Wyginięciem (tzw. Konwencji Waszyngtońskiej).

Jest również gatunkiem priorytetowym w rozumieniu Dyrektywy Siedliskowej, a zatem takim, w odniesieniu do ochrony którego Unia Europejska ponosi szczególną odpowiedzialność. Generuje to wobec państw członkowskich obowiązek podjęcia stosownych środków ochrony, w tym ochrony jego siedlisk, celem niepogarszania stanu populacji. Należy zwrócić uwagę, iż w Polsce od momentu objęcia wilka ścisłą ochroną gatunkową w 1998 r., wilki osiedliły się w tych rejonach, w których zostały wcześniej wytępione. Niekiedy ich nieobecność trwała ponad 200 lat, nic zatem dziwnego, że powrót tego dużego drapieżnika wywołuje dużo emocji i niepokoju wśród lokalnych społeczności.

Wilk choć jest drapieżnikiem, który z racji swoich uwarunkowań (rozmiar, uzębienie, szybkość) może być niebezpieczny dla człowieka, to jednak z reguły boi się ludzi i unika z nimi kontaktu. Spotkania na linii człowiek – wilk mają więc charakter incydentalny. Nienaturalne zachowanie wilka wynika często z jego oswojenia przez człowieka (np. przez dokarmianie). Dlatego też niezwykle ważnym jest, aby mieszkańcy terenów, na których występują wilki, mieli świadomość tego, że dokarmianie dzikich zwierząt, zwłaszcza dużych drapieżników powoduje ich oswajanie się i przyzwyczajanie do łatwego pożywienia. W konsekwencji może być to niebezpieczne zarówno dla człowieka jak i dla zwierzęcia, które wykazując nienaturalne, groźne dla bezpieczeństwa człowieka zachowanie musi być wyeliminowane.


(red.)

Mat. nadesłane.

krir.pl

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook