25 października 2020

W krainie zimorodka

3 min read

Tucholski PK utworzono w 1985 r. Obejmuje on południowo-wschodnią część zwartego kompleksu Borów Tucholskich o powierzchni 36 983 ha. Otulina to 15 946 ha.

Znawców i miłośników przyrody Tucholski Park Krajobrazowy przyciąga niczym magnes, bo jego władze od lat prowadzą ciekawe działania edukacyjne o których lokalni mieszkańcy niewiele widzą, a szkoda. Zza to  wielkie zainteresowanie budzą świetnie przygotowane trzy ścieżki edukacyjne: „Jelenia Wyspa” w dolinie rzeki Stążki, ścieżka przyrodniczo-leśna w Nadleśnictwie Woziwoda nad Brdą oraz hydrobiologiczna ścieżka nad jeziorem Suszek, to właśnie tutaj spotkać można najwięcej spacerowiczów i miłośników dwóch kółek bez silnika. Pozwalają one poznać to, co w parku najbardziej jest godne uwagi.

Dodatkowe atrakcje, to działająca w Woziwodzie zielona szkoła, pełna ciekawych eksponatów, Muzeum Przyrodnicze otwarte przy nadleśnictwie, oraz czynne przy siedzibie TPK – w Tucholi – Muzeum Przyrodnicze Borów Tucholskich. Można skorzystać z ich oferty i dokładnie przyjrzeć się ciekawostkom przyrodniczym Parku, choć wypchane truchła zwierząt, budzą mieszane uczucia.

Oczka i kociołki 

Tucholski PK leży na terenie ukształtowanym przez lodowiec skandynawski, stąd wiele tu dolin, rzek, strumieni i jezior. Główną rzeką jest Brda otoczona starodrzewem liściastym. Jej odcinek w miejscowości Świt, z bardzo stromymi brzegami, ma charakter górski, co znalazło wyraz w nazwie tego fragmentu – „Piekło”. Bardzo malownicze są także jeziora rynnowe z unikalną florą i fauną oraz niewielkie jeziorka śródleśne, tzw. oczka i kociołki zarastające roślinnością torfowiskową, których cechą charakterystyczną są pływające wyspy.

DSCF0134

DSCF0150

Żurawina i fiołek 

TPK jest bardzo ciekawy dla przyrodników, ponieważ można w nim spotkać wiele rzadkich roślin. Aż sto z nich znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych w Polsce, m.in. bagno zwyczajne, brzoza niska, żurawina drobnolistkowa, fiołek torfowy, gwiazdnica grubolistna, a także storczyki: wyblin jednolistny, wątlik błotny, grzybienie północne.

Ciekawostką są występujące w parku gatunki górskie, a wśród nich cis pospolity. Interesującą grupę roślin stanowią też porosty, których w parku naliczono około 300 gatunków.
Ponad 86 proc. powierzchni parku stanowią lasy, a gatunkiem panującym jest sosna. Zachowały się też lasy liściaste: grądy, dąbrowy, łęgi i olsy.

Ryby, ptaki i ssaki 

Zróżnicowanie siedlisk w parku sprawia, że występuje w nim wiele gatunków zwierząt. Wśród ryb wielką rzadkość stanowi minog strumieniowy, gatunek znajdujący się na liście Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Ponadto można tam spotkać łososiowate – troć, pstrąga potokowego, lipienia.
W parku żyją też płazy: kumak nizinny, grzebiuszka ziemna, rzekotka drzewna, ropucha paskówka i śmieszka. Bardzo licznie reprezentowane są ptaki – 134 gatunki mają w parku miejsca lęgowe, a 20 regularnie do niego przylatuje. Do najcenniejszych, spośród których kilka jest w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt należą: bocian czarny, bąk, orzeł bielik, puchacz, żuraw.
Dolina Brdy jest ważnym w kraju obszarem lęgowym zimorodka. Ptak ten występuje na terenie TKP na tyle licznie, że znalazł się w logo parku.

Zimą nad Brdą można też spotkać kaczki, łyski, łabędzie oraz bieliki. Najliczniejszą grupą ptaków są gatunki leśne m.in. zięba, rudzik, sójka, drozd, kos, dzięcioły, puszczyk, szpak, sikory, myszołów, kruk, wrona siwa, jastrząb.

W parku występuje też 49 gatunków ssaków, w tym owadożerne: jeż wschodni, kret, ryjówka oraz rzęsorki. Bogatą grupą są nietoperze – stwierdzono występowanie dziesięciu gatunków. Można też spotkać m.in. lisa, borsuka, jenota, kunę leśną i domową, tchórza, gronostaja, wydrę, bobra, dzika, sarnę, jelenia i rzadziej łosia.

__________________

(red.)

Na podstawie:
Gazeta Przyroda Polska, Nr 1 styczeń 2008, Jolanta Zientek-Varga oraz Archiwum TPK

Please follow and like us:
Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook