11 listopada 1918 roku, po 123 latach zaborów, Polska odzyskała niepodległość. To był dzień, na który czekały całe pokolenia Polaków, którzy mimo niewoli nie przestali wierzyć, że wolna Polska jeszcze się odrodzi. Tego dnia Józef Piłsudski przejął władzę, a Polska po latach nieobecności znów pojawiła się na mapie Europy. Niepodległość nie przyszła sama. Walczyli o nią żołnierze, powstańcy, działacze i zwykli ludzie, którzy w domach pielęgnowali polski język, kulturę i pamięć.
Dzisiaj obchodzimy to święto w zupełnie innych czasach. Za wschodnią granicą trwa już piąty rok wojny wywołanej agresją Rosji na Ukrainę, a Polska wzmacnia granicę i podnosi gotowość obrony, co pokazały choćby ostatnie alerty i działania przy granicy. Jednocześnie w kraju nie brakuje ostrych sporów i napięć politycznych, także na linii rząd i prezydent, a debata publiczna coraz częściej zamienia się w kłótnię.
I właśnie dlatego to święto dziś znaczy coś więcej niż tylko pamięć. Niepodległość to nie tylko to, co wywalczono w 1918 roku, ale też to, jak o nią dbamy teraz. Czy potrafimy się różnić, a mimo to rozmawiać, czy potrafimy dbać o bezpieczeństwo i wspólnotę, zamiast tylko o to, kto ma rację. Wolność nie jest dana raz na zawsze, trzeba ją na co dzień pielęgnować.
Warto na chwilę się zatrzymać i przypomnieć sobie, jak wielką wartością jest wolność, oraz z wdzięcznością pomyśleć o tych, dzięki którym możemy dziś żyć w niepodległej Polsce. Niech żyje Polska!
***
(red.)
