Borowiackie Towarzystwo Kultury w Tucholi zaprasza na otwartą lekcję historii regionalnej, która odbędzie się 3 grudnia br. (czwartek) o godz. 11:00 w Książnicy Tucholskiej. Tym razem jej bohaterem będzie ks. Stanisław Kujot (13.11.1845 – 05.12.1914), syn Ziemi Tucholskiej, historyk, działacz narodowy, społeczny, budzisz tożsamości Borowiaków tucholskich.
W programie:
I część referatowa – wprowadzenie do tematu
- „Ks. Stanisław Kujot. Wybitny znawca dziejów Pomorza, historyk i etnograf” – Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Tucholi;
- „Borowiacy Tucholscy w oczach ks. Stanisława Kujota” – Borowiackie Towarzystwo Kultury w Tucholi.
II część – Szukamy własnych korzeni
- Monologi, dialogi i scenki gwarowe w wykonaniu Teatrzyku „Bajdurki z Dwójki” i Szymona Kowalskiego ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Tucholi im. dra Kazimierza Karasiewicza oraz grupy „AgroBorowiacy” z Zespołu Szkół Licealnych i Agrotechnicznych im. Leona Janty-Połczyńskiego w Tucholi.
Lekcja organizowana jest w ramach projektu „Chrońmy żywe (jeszcze) dziedzictwo kulturowe Borów Tucholskich. Ja żem je Borowiak” dofinansowanego ze środków gminy Tuchola. Zachęcamy do udziału.
Wstęp wolny.
***
Urodził się w Kiełpinie pod Tucholą i przez całe życie był silnie związany z ziemią tucholską oraz Pomorzem Nadwiślańskim.Najważniejsze informacje z życiorysu
- Pochodzenie i edukacja. Urodził się 13 listopada 1845 roku w Kiełpinie (powiat tucholski) w rodzinie wiejskiego nauczyciela. Kształcił się w gimnazjach w Chojnicach i Chełmnie, a następnie studiował teologię, filologię i historię w Pelplinie, Münster oraz Berlinie.
- Praca duszpasterska i pedagogiczna. Święcenia kapłańskie przyjął w 1870 roku. Przez ponad 20 lat (1872–1893) uczył historii powszechnej i literatury polskiej w słynnym Collegium Marianum w Pelplinie, gdzie jako jeden z nielicznych wykładał w języku polskim. Od 1893 roku aż do śmierci był proboszczem w Grzybnie (powiat chełmiński).
- Działalność naukowa i społeczna. Był współzałożycielem i wieloletnim prezesem (1897–1914) Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Prowadził badania nad średniowiecznymi dziejami Pomorza, wykazując ich związki z Polską i przeciwstawiając się pruskiej propagandzie historycznej.
- Wyróżnienia. W 1900 roku za swoje zasługi naukowe otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarł 5 grudnia 1914 roku w Grzybnie, gdzie został pochowany.
Najważniejsze dzieła
- Opactwo Pelplińskie (1875) – szczegółowa monografia poświęcona historii cystersów w Pelplinie.
- Dzieje Prus Królewskich – monumentalne, wielotomowe opracowanie historii regionu.
- Kto założył parafie w dzisiejszej diecezji chełmińskiej? (1902–1905) – fundamentalne studium z zakresu historii Kościoła i osadnictwa na Pomorzu.
- Powieści historyczne i opowiadania – m.in. Głowa św. Barbary oraz Ojciec Damian, popularyzujące historię wśród szerszego grona czytelników.
(red.)